In de parallelle wereld leven we in een leef/studie-groep.
Het is een groep van oude bekenden. Niet alleen in de parallelle wereld
leven en werken we met hen maar tijdens onze aardse levens zijn we vaak
in hun gezelschap. Vaak zijn het hier familieleden of goede
vrienden.
Nadat we een tijd hebben doorgebracht in de
andere wereld gaan we ons voorbereiden op onze terugkomst op aarde. Die
is nodig omdat we hier een hele reeks interpersoonlijke en spirituele
ervaringen moeten opdoen en inzichten verwerven.
Voor we echt terug incarneren krijgen we
reeds een soort 'voorpremičre' te zien van ons nieuwe leven. Sommige van
onze leefgezellen uit de parallelle wereld zullen ook nu weer een (belangrijke)
rol spelen in dit nieuwe leven en daarom is het gebruikelijk dat er
afspraken gemaakt worden en tips uitgewisseld worden. In zijn boek
'The Journey of Souls' van Michael Newton komt dit ruim aan bod.
Voor we terugkeren maken we ook kennis met
onze toekomstige ouders en vooral met de moeder. Bij het onstaan van de
foetus,waarin we gaan wonen, beginnen we ook dat nieuwe jonge lichaam
verkennen. In de maanden van de zwangerschap gaan we regelmatig in en
uit het foeutuslichaam en brengen we er perioden in door. Naarmate de
geboorte nadert gaan we ook meer in dat lichaam doorbrengen. Vlak voor (soms
ook tijdens) de eigenlijke geboorte treden we definitief in het lichaam.
Vlug daarna verliezen we het
volwassen-bewustzijn (dat we tot dan toe nog steeds hadden) en vergeten
we ook het leven in de parallelle wereld en de vorige levens. Op die
manier kunnen we met een schone lei beginnen, los van alle belastende
ervaringen die we in vorige levens ooit hadden. Blijkt uit onderzoek met
hypnose (door bvb Helen Wambach) dat sommige mensen nog een tijdje (tot
een paar uren) na de geboorte het volwassen-bewustzijn behouden en dus
het hele gebeuren met volwassen ogen bekijken.
|
