Tijdens de slaap, een bewusteloze
toestand, bij een ongeluk, een operatie, een comateuze toestand,enz. kan
het astraal lichaam het fysieke lichaam verlaten en zich naar andere
dichtbije of verafgelegen plaatsen begeven. De persoon in kwestie kan
dan perfect zijn omgeving waarnemen, inclusief zijn eigen fysieke
lichaam, en daar achteraf verslag over doen.
Tijdens operaties bijvoorbeeld komt dit
uittreden zeer vaak voor. Personen zien zichzelf liggen op de
operatietafel, zien de operatiekamer vaak tot in alle kleinste details,
horen en zien de verschillende artsen werken. Zij kunnen ook de
operatiekamer verlaten en zich begeven naar de andere plaatsen in en
buiten het hospitaal. Achteraf kunnen zij gedetailleerd vertellen wat er
allemaal gebeurd en gezegd is tijdens hun verdoving. Duizenden keren
zijn deze beweringen bevestigd door het aanwezige medisch personeel.
Een eigen ervaring:
Voor zover ik kan teruggaan heb ik
altijd uittredingen gehad tijdens het slapen.Toen ik klein was had ik
zo’n drie vier maal per week een bewuste uittreding.Het waren spontane
en ongecontroleerde ervaringen. Meestal ervaarde ik het als een plots
‘wakker’ zijn en rechtop zitten in bed. Ik probeerde dan mijn moeder te
roepen die in een kamer ernaast sliep. Maar hoe hard ik ook probeerde
te roepen: er kwam geen geluid. Heel raar vond ik dat.
Soms voelde ik mij boven mijn bed
zweven of bevond ik mij plots in een andere kamer of buiten het huis,
in de tuin of zelfs op andere verder afgelegen plaatsen.Meestal vond ik
het allemaal maar beangstigend en ‘floepte’ ik dan ook na korte tijd
terug in mijn fysieke lichaam dat de hele tijd gewoon was blijven
slapen.
Op een nacht , toen ik een jaar of vier
was, werd ik weer eens ‘wakker’ en ging rechtop zitten in bed.Ik was
bang en riep op mijn moeder in de kamer ernaast. Maar er was weer eens
geen geluid en ik besloot naar mijn moeder te gaan om bij haar te gaan
liggen.Toen ik in de kamer van mijn ouders kwam (Via de open of gesloten
deur weet ik niet meer.Gesloten deuren of muren zijn voor een astraal
lichaam geen hindernis. Het kan overal doorheen.) zag ik tot mijn nog
grotere schrik een Duitse Herdershond zitten op het matje naast mijn
moeder. In een fractie schoot ik terug naar mijn lichaam .
Ik kon absoluut geen verklaring vinden
voor de aanwezigheid van een hond (Duitse herder) in de slaapkamer van
mijn ouders, want zelf hadden we geen hond.
Pas vele jaren later kwam ik te weten
dat moeder toen ze jong was een Duitse herder had gehad waar ze een
zeer hechte band mee had gehad. Ook het dier was zeer aan haar gehecht.
Hij begeleide haar namelijk tot aan haar werk, ging dan naar huis en
stond haar ’s avond terug op te wachten.
Onderzoek naar uittredingen is gedaan
door Robert A. Monroe. Hij heeft bovendien een methode ontwikkeld o.m.
met geluidscassettes om te leren uittreden.
Meer info over zijn werk en methode op
website:
www.monroeinstitute.org
|
